W dniu 23 września 2026 roku ok. godz. 10:00 otrzymaliśmy zgłoszenie o incydencie do jakiego doszło z udziałem naszej terapeutki. Z otrzymanych informacji wynikało, że jej zachowanie wobec uczestnika jednej z naszych placówek wykraczało poza przyjęte przez nas wysokie standardy opieki. Pierwsze relacje świadków wskazywały bowiem, że w związku z wulgarną wypowiedzią skierowaną w jej kierunku przez uczestnika, który w tym czasie również przebywał na spacerze pod opieką dwóch innych pracowników, szarpnęła wózek, na którym się znajdował.
Raz jeszcze chcemy jednoznacznie podkreślić, że bezpieczeństwo, godność i szacunek wobec osób z niepełnosprawnościami są dla nas najwyższą wartością. Nie ma i nigdy nie będzie naszej zgody na jakiekolwiek ich niewłaściwe traktowanie. 
Właśnie dlatego nasza pracowniczka w trybie natychmiastowym została odsunięta od wykonywania swoich obowiązków, a my podjęliśmy kroki w celu szybkiego wyjaśnienia przebiegu zdarzenia. Od razu nawiązaliśmy też kontakt z rodziną naszego uczestnika.
W ostatnich dniach:

• odbyliśmy rozmowę z wszystkimi uczestnikami zdarzenia (pracownikami) i kierowniczką placówkI, 
• zebraliśmy informację o przebiegu zdarzenia od terapeutki i dwóch asystentów, którzy byli świadkami zdarzenia,
• spotkaliśmy się z całą kadrą placówki,
• Zarząd Koła spotkał się z wszystkimi kierownikami pozostałych placówek,
• spotkaliśmy się z mamą uczestnika naszej placówki.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego wspólnie z naszą pracownicą podjęliśmy decyzję o rozwiązaniu umowy o pracę z końcem września.
To była bardzo trudna decyzja dla naszej organizacji. Z jednej strony, nie ma i nigdy nie będzie naszej zgody na jakikolwiek, nawet najdrobniejszy przejaw tego typu braku cierpliwości do jakiego doszło w tej sytuacji. Szarpnięcie wózkiem, nawet jeśli był to wynik reakcji na wulgarny atak słowny w stosunku do naszej pracownicy jest reakcją nie do zaakceptowania. Z drugiej strony nigdy nie ustawimy się w jednym szeregu z tymi, którzy w łatwy, wygodny dla nich i jednoznacznie negatywny sposób potępiają naszą pracownicę i jej reakcję. 
Wspieranie osób z niepełnosprawnością intelektualną to – nie dająca się opisać słowami – ekstremalnie trudna i wymagająca praca, czego mamy pełną świadomość jako rodzice tych osób. To zawód, który wymaga niezwykłej odporności psychicznej i cierpliwości. 
Podziwiamy wszystkich naszych pracowników, którzy codziennie mierzą się z tym wyzwaniem i bardzo dziękujemy im za ich trud. Równocześnie po ludzku rozumiemy (choć nie akceptujemy) sytuację, w której ktoś na chwilę stracił panowanie, tak jak w tej sytuacji nasza pracownica.
Zarząd PSONI Koło w Gdańsku